خسته ام ... یه روح خسته که حرفای زیادی برای زدن داره اما زبونشو خیلی وقته که بریدن.

کاش کسی بود که تنها لحظه ای "من" رو میفهمید ... تنها یک لحظه ، زیاده ؟         

مدام این شعر رو با  خودم تکرار میکنم:

بر خاک بخواب نازنین تختی نیست

آواره شدن حکایت سختی نیست

از پاکی اشکهایم فهمیدم

لبخند همیشه راز خوشبختی نیست

و من با لبخند همیشگی ام ، خوشبختم ؟

- امروز وقتی از پشت یه شیشه ،  شاهد نماز خوندن دو تا مرد بودم  که روی کاپشنهاشون رو به قبله واستاده بودن دلم با تمام وجودش لرزید .

- هـی! کجا وایستادی ؟ 

- راستی! "من" هنــــوز عاشق رنگ سفیدم .

- خدایاااااااااااااا کمکم کن ...  کمکم کن .

آخه دارم از رفتنت بد جوری گر می گیرم

برام دعا کن این نفس تموم شه تا سپیده

کسی نفهمه عاشقت چی تا سحر کشیده

این آخرین باره عزیز دستامو محکمتر بگیر

آخه تو که داری می ری به من نگو بمون نمیر

تو می ری و یه باغ سبز درش به روت بازه هنوز

من باغ سوخته ام عزیزم باشه برو با من نسوز

راه دوري است، و پايي خسته.

تيرگي هست و چراغي مرده.

***

مي كنم، تنها، از جاده عبور:

دور ماندند ز من آدم ها.

سايه اي از سر ديوار گذشت،

غمي افزود مرا بر غم ها.

***

فكر تاريكي و اين ويراني

بي خبر آمد تا با دل من

قصه ها ساز كند پنهاني.

***

نيست رنگي كه بگويد با من

اندكي صبر، سحر نزديك است.

هر دم اين بانگ بر آرم از دل:

واي، اين شب چقدر تاريك است!

***

خنده اي كو كه به دل انگيزم؟

قطره اي كو كه به دريا ريزم؟

صخره اي كو كه بدان آويزم؟

***

مثل اين است كه شب نمناك است.

ديگران را هم غم هست به دل،

غم من، ليك، غمي غمناك است

                              به من باخنده می گویی که عاشق نیستی باران

                              تمام این دقایق را به رویای تو سر کردم

                ولی صد آه و افسوس این دقایق نیستی باران

             هزاران وعده ام دادی که همراه دلم باشی

   ولی تو خوب میدانی که صادق نیستی باران!!

              دلم خشکید و پژمردم از این ابر سترون آه

                  چه شد حتی به یاد این شقایق نیستی باران؟

                              بگو آری بگو آری جوابت را بگو دیگر

                                قبولم کن نگو: دیگر که لایق نیستی باران!

                                             خودم را عاشقانه تر به پای تو فداکردم

                                        وبا این حال می گویی که عاشق نیستی باران!!                       

خداحافظ برای تو چه آسان بود
ولی قلب من از این واژه لرزان بود

خداحافظ برای تو رهایی داشت
برای من غم تلخ جدایی داشت

خداحافظ طلوع من غروب من
خداحافظ تو ای محبوب خوب من

سلام تو طلوع پاک شبنم بود
غروب ظلمت تاریکی وغم بود

سلام تو شروع آشناییها
نوید مهربانی ها زمان همزبانیها

دریغ از قطره های اشک سوزانم که از بیداد تو بر رخ چکیده
خزان زندگی آمد دل افسرده بعد از تو بهاری را ندیده

خداحافظ
خداحافظ
خداحافظ